Waren we enkele weken geleden met driekwart van de band plus aanhang naar een koempoelan smiley in Z. geweest waar een heuse indorockband live speelde. The Eastern Aces, een band die in naam al een halve eeuw meegaat, maar die ongetwijfeld de nodige bezettingswisselingen te verduren heeft gehad. Konden we ook eens aanschouwen hoe anderen het doen en wat anderen doen. Opvallend was dat het gezelschap 3 gitaristen telde, naast een bassist en een drummer, en dat ze allevijf zongen. Sommige nummers werden gezongen door een gastzanger. Ook opvallend was de ‘hoge’ leeftijd van sommigen. Maar als je begint met 20 en je houdt het 50 jaar vol, dan snap je het wel. Spelen kunnen ze in elk geval nog steeds.

Kleine anekdote: Staat E. buiten te roken met enkele bandleden. In het gesprek met hen meldt hij dat hij ook in een indorockband speelt. Oh ja, welke dan ? Waarop ze in hard lachen uitbarsten bij het horen van onze naam. Wadoeh seg. Van je collega’s moet je het hebben !

Volgende maand worden er weer maandelijkse koempoelans gehouden, maar we gaan er nog niet overhaast induiken om ons daarvoor op te geven om daar te gaan spelen…
smiley

Wel kwam E. nog met de vraag of wij interesse hebben om een keertje op een familiekoempoelan een optreden te doen. Maar ook dit is nog ver weg, op een nader te bepalen moment. Maar daar hebben we wel oren naar. Al moeten we nog heel goed ons best blijven doen met onze wekelijkse oefensessies.

Grappig dat je een djago smiley hebt met zonnebril, maar hij had ook en beetje getint mogen wezen. Het lijkt nu net een belanda. smiley