Zaterdag 27 augustus 2011. The Apa Itus zouden een paar nummers spelen op een (gala)feestje van de kerk. Halleluja, wat regende het. Eigenlijk zouden we dit lied op ons repertoire moeten zetten: RITME VAN DE REGEN.

Het tentdoek van de overkapping van de strandtent (FRIENDS in Scheveningen) hield het niet echt, want op diverse plaatsen druppelde het gestaag op de speel/dansvloer. Natuurlijk ook op de band, waardoor wij regelmatig wat moesten verschuiven. Edgar en ik stonden daardoor lekker dicht tegen elkaar aan met de halzen van onze gitaren. Djan zijn spullen werden ook geraakt met als gevolg dat op zeker moment zijn geluid uit viel. Dan sta je als band raar te kijken, want Djan levert toch wel het “hoofdgeluid”. Gelukkig is het mankement aan Djan zijn effectenplank (of hoe dat heet) inmiddels hersteld.

De avond kwam laat op gang. Om de strandtent te kunnen bereiken, moesten de gasten een flink stuk LOPEN over een duinpad. Ik doe het ze niet na: in de stromende regen in gala-kleding. Dames in strapless-jurkjes en met schoenen met hoge hakken…. En “grappig” was ook dat ze eerst met elkaar wilden praten. Dus werd er gevraagd of de band wat zachter zou kunnen spelen. Nu kunnen we erom lachen, maar toen hadden we er een ander gevoel over (Dat heb ik netjes verwoord, nietwaar?).
Tegen de tijd dat wij aan de laatste nummers toe waren, was er een man of 40 (het kunnen er ook minder geweest zijn) binnen en werd er een beetje gedanst. Nou ja, wij hadden het wel gehad en de dansers konden verder swingen op muziek van een dj.

Je kunt zeggen dat wij “pro Deo” speelden.
Apa Lucie