Blog Image

Apa Itus

Over Apa Itu blog

De belevenissen van een jonge indorock-band.

Wat een vergadering al niet kan doen…

Over de Apa Itus Posted on 26 Jul, 2012 19:50:07

24 juli 2012 hebben we even vergaderd alvorens te gaan oefenen.

Als eerste nieuws kregen we te horen dat Sander stopt met drummen bij Apa Itus, vanwege de komende gezinsuitbreiding waar hij zijn volledige aandacht aan wil schenken.

Heel jammer natuurlijk, maar het is niet anders. Sander, bedankt en succes !

Daarnaast geëvalueerd wat we gedaan hebben en welke kant we op willen.

We hebben heel veel gedaan en uitgeprobeerd, getuige de inmiddels 113 nummers tellende lijst met nummers. Nu hebben we een eerste schifting in de lijst aangebracht, want het is toch wel een beetje veel en er zit een hoop tussen wat we waarschijnlijk toch nooit meer zullen spelen.

Edgar wil graag wat meer in een oefenruimte repeteren dan op zolder met de hoofdtelefoon. Dit heeft wat nadelen:

– je moet heel lang van tevoren een oefenruimte bespreken bij JeePee (wel 3 maanden van tevoren), of je moet wat dieper in de buidel tasten en op wat ongezette tijden gaan repeteren;

– je moet veel meer spullen gaan zeulen;

– het wordt later dan een oefensessie op zolder, want je betaalt flink voor de huur en dat wil je er toch uithalen;

– voor sommigen van ons is het best lastig om de hele avond te moeten staan;

– meestal kan je de volgende dag nog nagenieten door middel van oorsuizen.

Edgar zou kijken of er een repetitieruimte in Pijnacker te vinden is, waar je naar believen gebruik van zou kunnen maken.

Een voorstel van Edgar om bij de repetitie ruimte te creëren om pakweg een kwartier te jammen wordt aangenomen.

Verder nog in de rondvraag of we het allemaal nog leuk vinden, maar daar wordt unaniem bevestigend op geantwoord.

Ja, en dan een nieuwe drummer. Als de gelegenheid komt, dan moeten we die maar aanpakken, denk ik zo. Voorlopig ga ik een zooi drumtracks voorbereiden met wat meer afwisseling in de drumpatronen dan de Roland drumcomputer, die op zolder staat, geeft.



With a little help from my FRIENDS

Over de Apa Itus Posted on 01 Sep, 2011 09:30:47

Zaterdag 27 augustus 2011. The Apa Itus zouden een paar nummers spelen op een (gala)feestje van de kerk. Halleluja, wat regende het. Eigenlijk zouden we dit lied op ons repertoire moeten zetten: RITME VAN DE REGEN.

Het tentdoek van de overkapping van de strandtent (FRIENDS in Scheveningen) hield het niet echt, want op diverse plaatsen druppelde het gestaag op de speel/dansvloer. Natuurlijk ook op de band, waardoor wij regelmatig wat moesten verschuiven. Edgar en ik stonden daardoor lekker dicht tegen elkaar aan met de halzen van onze gitaren. Djan zijn spullen werden ook geraakt met als gevolg dat op zeker moment zijn geluid uit viel. Dan sta je als band raar te kijken, want Djan levert toch wel het “hoofdgeluid”. Gelukkig is het mankement aan Djan zijn effectenplank (of hoe dat heet) inmiddels hersteld.

De avond kwam laat op gang. Om de strandtent te kunnen bereiken, moesten de gasten een flink stuk LOPEN over een duinpad. Ik doe het ze niet na: in de stromende regen in gala-kleding. Dames in strapless-jurkjes en met schoenen met hoge hakken…. En “grappig” was ook dat ze eerst met elkaar wilden praten. Dus werd er gevraagd of de band wat zachter zou kunnen spelen. Nu kunnen we erom lachen, maar toen hadden we er een ander gevoel over (Dat heb ik netjes verwoord, nietwaar?).
Tegen de tijd dat wij aan de laatste nummers toe waren, was er een man of 40 (het kunnen er ook minder geweest zijn) binnen en werd er een beetje gedanst. Nou ja, wij hadden het wel gehad en de dansers konden verder swingen op muziek van een dj.

Je kunt zeggen dat wij “pro Deo” speelden.
Apa Lucie



Nee nee nee

Over de Apa Itus Posted on 29 Aug, 2011 23:15:57

Nee,

Ik maak geen woorden vuil over ons laatste optreden in Scheveningen.

Dat mag iemand anders doen…

Djan



Koempoelan

Over de Apa Itus Posted on 16 Feb, 2011 23:28:16

Mijn hele leven heb ik een hekel gehad aan verjaardagen. Mensen, die in een kringetje zitten met een gebakje bij de eerste kop koffie en een koekje bij de tweede. Dus mijn verjaardag heb ik niet vaak gevierd. Tot…… ik bij The Apa Itus basgitaar mocht spelen.

Al dat oefenen in de oefenruimte van De Boerderij in Zoetermeer ging vruchten afwerpen en dan ontstaat de behoefte om onze kunsten aan de buitenwereld te laten zien. Omdat ik 60 jaar werd -ieder jaar is een goed jaar, maar het kwam toevallig zo uit- besloot ik eens een groot feest te houden, met gezellige gasten en een hapje/drankje en een dansje. De mede-Apa’s waren meteen bereid samen met mij voor de muziek te zorgen.

Dus ging ik -ruim van tevoren- een plek met ruimte zoeken, want ik wilde circa 50 vrienden en familieleden uitnodigen. Toen ik iedereen tijdig verzocht vooral niet op wintersport te gaan, werd mijn idee om te feesten met enthousiasme ontvangen. Uiteindelijk bleek de Pasta Company de geschikte ruimte te hebben. Het is een oud schoolgebouw en op de eerste verdieping zijn twee klaslokalen, die met een bar aan elkaar verbonden zijn.

Voor The Apa Itus, werd het hard werken. Wij hadden nog nooit “opgetreden” en wilden toch graag een goed figuur slaan. Mijn dank gaat dan ook uit naar Djan, die met veel geduld mij de juiste akkoorden heeft bijgebracht. Natuurlijk dank ik ook Edgar, die het aandurfde voor mijn vrienden te spelen, voor hem allemaal vreemden. Sander, jij wordt ook bedankt…. en dat bedoel ik niet sarcastisch. Jij bent de snelst lerende vliegende indiaan van ons allemaal.

Uitleg: Een van de nummers die wij spelen, is Apache. Niet alleen is een Apache een indiaan, maar ook is het een helikopter. Voeg daarbij de snelheid, waarmee Sander soms drumt…. en zo komt hij aan zijn bijnaam.

Een playlist werd samengesteld en getimed. Een openingsnummer had Djan al bedacht, maar we moesten ook een riedeltje hebben om aan te geven wanneer we zouden gaan pauzeren. Ook dan kwam in orde. Verder maakte Djan voor ons een checklist, want wie denkt er als beginneling nou aan reservesnaren of verlengsnoeren e.d. Ondanks die lijst vergat ik op de avond zelf mijn basgitaar mee te nemen. Zenuwen? Ach, de een meer dan de ander. Heel gezond. In ieder geval was Peter -mijn echtgenoot- bereid om even snel heen-en-weer te rijden. En toen iets later Edgar zijn versterker het leven liet, reden Lian (oudste dochter van Djan) en Erik (haar vriend) en Ozan (vriend van Jeske) ook nog even naar huis voor een werkende versterker. Gelukkig waren we ruim op tijd (18.00 uur) om de boel op te bouwen en een soundcheck te doen (waarbij de kok van de Pasta Company de deur van het lokaal kwam dichtdoen).

Om 20.30 uur kwamen de eerste gasten. De eerste paar nummers stonden ze onwennig naar ons te kijken en te luisteren. Tja, wie heeft er nu ooit een verjaardag meegemaakt met een jarige, die niet te feliciteren is? Zoenen zou in de eerste pauze moeten gebeuren en eventuele cadeautjes mochten op een tafel gezet worden. Na onze eerste pauze nam Jeske, de jongste dochter van Djan voor een paar nummers mijn plaats in. Zo kon ik even praten en dansen. Jeske heeft heel goed gespeeld, dus mijn dank gaat ook naar haar.

Het werd een fantastische avond. We hebben lekker gespeeld (alleen wij hoorden de foutjes) en er werd heel veel gelachen en gedanst. Ondanks dat Sander niet te snel drumde en wij een goed geoefende playlist hadden, waren we er voor het eind van de avond al doorheen. We hadden eigenlijk wel langere pauzes kunnen nemen, maar ja…. het publiek wilde dansen. Geen probleem, we begonnen weer van voor af aan. Uiteindelijk ging Peter voor in een polonaise (de enige die avond) en niet veel later vonden we het welletjes: het feest was ten einde. De gasten gingen voldaan naar huis.

De boel werd afgebroken en ik was helemaal gesloopt. Maar ik moet zeggen dat ik nog nooit zo’n leuke verjaardag heb gehad. Nu gaan we nieuwe nummers oefenen, want volgend jaar ben ik weer jarig (haha).

Lucie



Wat is Indorock ?

Over de Apa Itus Posted on 08 Sep, 2010 08:55:15

Die vraag wordt mij wel eens gesteld.

Ik heb de vraag ook wel eens doorgesteld, maar kreeg een nogal onbevredigend verhaal over Indische Nederlanders die in de jaren 50 van de 20e eeuw met de boot van Nederlands Indië naar Nederland terugkwamen.
Onbevredigend, want mensen die van X naar Y reizen hoeven nog niet per sé een bepaald soort muziek te maken, als ze al muziek maken.

Is indorock dan een soort van ‘beatmuziek’ ? Niet precies, maar er zitten wel beat-invloeden in, in sommige nummers.
Ditzelfde verhaal blijkt als je vraagt of het R&R is, C&W, krontjong, surf, en zo zijn er nog wel een stel stromingen te bedenken.

Eigenlijk kom ik op de voorlopige conclusie dat Indorock een van de eerste ‘crossovers’ is in de popmuziek. Een mengeling van stijlen.

Maar er zijn zoveel mengelingen van stijlen, dus wat maakt het nou indorock ?…

In de jaren 50 van de 20e eeuw kwamen Indische Nederlanders …



Video in de oefenruimte

Over de Apa Itus Posted on 27 Aug, 2010 18:34:38

Een tijdje geleden al aangekondigd, maar nu is hij er dan, de video van de heer O.,
te vinden op joetjoep. Ik heb ze achter elkaar in een pleelist geplakt:
http://www.youtube.com/view_play_list?p=46412A5B62C00843
Klik vervolgens op Alle video’s afspelen.



Nog meer over optredens

Over de Apa Itus Posted on 11 Aug, 2010 17:18:05

Waren we enkele weken geleden met driekwart van de band plus aanhang naar een koempoelan smiley in Z. geweest waar een heuse indorockband live speelde. The Eastern Aces, een band die in naam al een halve eeuw meegaat, maar die ongetwijfeld de nodige bezettingswisselingen te verduren heeft gehad. Konden we ook eens aanschouwen hoe anderen het doen en wat anderen doen. Opvallend was dat het gezelschap 3 gitaristen telde, naast een bassist en een drummer, en dat ze allevijf zongen. Sommige nummers werden gezongen door een gastzanger. Ook opvallend was de ‘hoge’ leeftijd van sommigen. Maar als je begint met 20 en je houdt het 50 jaar vol, dan snap je het wel. Spelen kunnen ze in elk geval nog steeds.

Kleine anekdote: Staat E. buiten te roken met enkele bandleden. In het gesprek met hen meldt hij dat hij ook in een indorockband speelt. Oh ja, welke dan ? Waarop ze in hard lachen uitbarsten bij het horen van onze naam. Wadoeh seg. Van je collega’s moet je het hebben !

Volgende maand worden er weer maandelijkse koempoelans gehouden, maar we gaan er nog niet overhaast induiken om ons daarvoor op te geven om daar te gaan spelen…
smiley

Wel kwam E. nog met de vraag of wij interesse hebben om een keertje op een familiekoempoelan een optreden te doen. Maar ook dit is nog ver weg, op een nader te bepalen moment. Maar daar hebben we wel oren naar. Al moeten we nog heel goed ons best blijven doen met onze wekelijkse oefensessies.

Grappig dat je een djago smiley hebt met zonnebril, maar hij had ook en beetje getint mogen wezen. Het lijkt nu net een belanda. smiley



Lege oefenruimte…

Over de Apa Itus Posted on 07 Jul, 2010 20:23:32

Is er een avondje voetballuh op TV smileysmileysmiley, staan we helemaal alleen in de oefenruimte… Alle andere oefenhokken zijn helemaal verlaten.
Gelukkig dat de beheerder er is anders hadden we voor een dichte deur gestaan.



Next »